Kerkmuziekdagen voor de Jeugd 2011: Verslag
Heerlijke dagen, leuke liedjes en een mooi concert
Kerkmuziekdagen voor de Jeugd 2011
Het ergste is al voorbij:
de maandag na de Kerkmuziekdagen voor de Jeugd. Wat is het opeens stil als je wakker wordt!
De afgelopen dagen (van woensdagavond tot zondagmiddag) heb ik elke ochtend 17
kinderen wakker gezongen, gezellig met 23 andere mensen ontbeten, waarop een
zangrepetitie volgde.
Met gemiddeld zo'n vier zangrepetities op een dag hebben we weer een hoop nieuwe liedjes geleerd:He-we-nu shalom, The Peace of God, Der Fischzug des Petrus (bijnaam: de
vistrein), Minha Jangada, een motet op de tekst van Johannes 21 vers 4 tot 6
gecomponeerd door Bert van Kooten himself (één van onze twee zangleiding dit
jaar) en nog veel meer!
Bij het repeteren leren we niet alleen nieuwe melodieën, maar wordt er ook
gelet op bijvoorbeeld houding, ademhaling en uitspraak. Vooral die uitspraak is
soms erg lastig, als je opeens in het Portugees of andere rare vreemde taal
moet zingen!
Natuurlijk maken we naast
het zingen ook heel veel lol en doen we allerlei leuke en gekke spellen. Op de eerste avond
maakten we de gebruikelijke nachtwandeling; lekker stampen door het bos. De
dagen er na volgden Levend Stratego, Het Grote Smurfenspel (een speurtocht: O
Grote Smurf, waar moeten we heen?), Cluedo (wie, o wie, heeft de partituur van
Bert zijn nieuwe muziekstuk gestolen??) en Het Grote Verkleedspel. Daarnaast
krijgen we ook nog vrije tijd, die we dan kunnen besteden aan het maken van gekke foto's,
opruimen van onze kamers (voor de-netste-kamerwedstrijd, die Marian, Marinka en
ik natuurlijk hebben gewonnen met onze 3(!) tienen) en het voorbereiden van
stukjes voor de bonte avond.
Op zo'n kamp maak je
natuurlijk allerlei gekke en leuke dingen mee. Zoals het uitvinden van nieuwe,
heerlijke etenscombinaties: salade van komkommer en tomaat samen met borrelnootjes. Verder hebben we allemaal complimentjes gevist, (papieren visjes met complimentjes erop en een paperclip eraan
in een mandje + een hengel met een magneetje als aas) wat zorgde voor veel
vrolijke gezichten en herhaalde uitroepen van: 'Wat kan je mooi zingen!' 'Je
bent een wonder!' 'Wat heb je een leuk stukje gedaan op de bonte avond!' 'Je
hebt mooie kleren aan!' 'Wat leuk dat je er bent!'
Het hoogtepunt (voor de
18+ers dan) was wel de serenade die we kregen op de laatste avond. We sliepen
met zijn drieën (Marian, Marinka en ik) op zolder en die zolder had ook een
voorzolder: een vide, ons eigen balkon. Wij zijn heel romantisch ingesteld en dachten meteen aan Romeo
en Julia en aan serenades. Dus op vrijdagavond stonden wij boven op ons balkon
Bert beneden ons lief aan te kijken of hij een liedje voor ons wilde zingen.
Maar hij wist niks. De avond daarna was
het zo ver: Bert zong een liedje voor
ons! Suja Suja Pinkeltje (ja, we weten dat het eigenlijk Prikkeltje is,
maar het was ondertussen half 1, het waren kleine lettertjes, en hij zong het
voor het eerst). Toen konden wij lekker slapen :)
En nu is het alweer
dinsdag, en kijken we vol blijdschap, maar met pijn in ons hart dat het alweer voorbij is, terug
naar die heerlijke dagen, alle gezelligheid, alle leuke liedjes, alle enge
mensen in de kerk, het pittige eten, ons mooie concert, alle geviste
complimentjes, en alle lieve gezellige mensen die van woensdagavond tot zondagmiddag in het Uiltje verbleven.
Tot volgend jaar!
